สิ่งหนึ่งที่ไม่ค่อยจะประทับใจในเกาหลีก็คือพ่อค้าแม่ค้า
ถ้าไปเดินดูของกินที่ไม่ใช่ในห้าง
แค่แวะเข้าไปดูใกล้ ๆ จับดูนิด ๆ หน่อย ๆ แม่ค้าชักถุงดำมารอเลยค่ะ
(ที่เกาหลีตลาดสดต่าง ๆ จะใส่ถุงหูหิ้วสีดำ)
วันไหนเจอพ่อค้าแม่ค้าใจดี ยิ้มแย้มก็โชคดีไป
วันไหนเจอพ่อค้าหน้าที่เขี้ยว ๆ หน่อย จับนิดจับหน่อยก็ไม่ได้
ไม่ซื้อก็ทำหน้าบึ้ง ๆ ใส่ อึ้ง ๆ กับเค้าเหมือนกัน
วันนี้มีเพื่อนคนไทยและสามี มาทานอาหารเที่ยงที่บ้านค่ะ
เราเลยปล่อยให้ผู้ชายเค้าคุยกัน
ส่วนผู้หญิงเราก็ไปเิดินตลาด
เนื่องจากโซนที่เพื่อนอยู่ไม่มีตลาดแบบใกล้บ้านเรา
อากาศไม่หนาวมาก กำลังสบาย
เดินดูของในตลาดกันไปเรื่อย ๆ
แล้วก็มาหยุดเห็นมีคนมุงตรงร้านขายหอย
เราเลยแวะดูซะหน่อยหนึ่ง
หอยตัวโตมาก ๆ สดมาก ๆ ด้วยค่ะ
ราคาขายกัน10 ตัว ก็ 5000 won ตกตัวละ 500 won
นี่ค่ะ ชื่อหอย คีโจแก (เราอ่านเองแบบมั่ว ๆ นะคะ)
เราซื้อมาสิบตัวค่ะ คิดเป็นเงินไทยก็ประมาณ 125 บาทค่ะ
พ่อค้าพูดภาษาอังกฤษได้นิดหน่อย
แต่ก็ยิ้มแย้มดี ยิ่งเห็นเราถ่ายรูปเลยเก๊กให้ถ่ายมาหนึ่งรูป
พ่อค้าถามว่า รู้มั้ยว่าเอาไปปรุงอย่างไร
เราก็ เออเนอะ ต้องเมนูอะไรละ ถึงจะอร่อย
พ่อค้าเลยบอกให้เอาไปใส่ในซุป หรือเอาไปวางบนกระทะแล้วพลิกสองครั้งก็ทานได้
พ่อค้าเห็นเราและเพื่อนไม่ค่อยรู้เรื่องเท่าไหร่
เลยจัดการตัดส่วนที่ต้องตัดทิ้งก่อนปรุงให้เรียบร้อยเลยค่ะ
นานน๊าน จะเจอพ่อค้าใจดีแบบนี้
ด้านหลังพ่อค้า้ มีเปลือกหอยเป็นกระสอบเลยค่ะ
สงสัยจะขายดี ตอนเราซื้อก็ต้องต่อคิว
ป้าอีกคนมาซื้อหลังจากเรา
เห็นพ่อค้าตัดแต่งหอยอยู่ เลยบอกให้ตัดให้ด้วย
แต่พ่อค้ายิ้ม ๆ แ้ล้วบอกว่าไม่ได้ ลูกค้าเยอะ ถ้าตัดให้ทุกคน ลูกค้าคนอื่น ๆ รอนาน
รูปหอยชัด ๆ
คุณนายเพื่อน ขอแอ๊คคู่กับหอย
เปลือกประมาณเท่าฝ่ามือค่ะ
ปรุงเสร็จแล้ว——> ตามไปดูที่นี่ค่ะ
*หากต้องการนำข้อมูลบางส่วนของ www.koreastory.org ไปอ้างอิงกรุณา link กลับมายังหน้านั้นด้วย*
